Hindi pa man dumarating ang El Niño, parang may orasan nang nakatakda para sa ating paghahanda.

Nobyembre ang inaasahang simula nito at maaari itong tumagal hanggang Mayo 2027. Sa panahong maaaring humarap ang 43 probinsya sa matinding epekto nito, hindi na sapat ang basta paghihintay kung kailan magiging kapansin-pansin ang init, tagtuyot at kakulangan sa tubig.

Malinaw ang mensahe ni Juan Lopez, direktor ng National Disaster Risk Reduction Management Office: kailangang magsimula ang paghahanda sa personal na antas, pamilya at komunidad. May mga protective measure, seminar, emergency funds at iba pang hakbang na nakahanda upang harapin ang maaaring idulot ng El Niño.

Maganda na may plano.

Pero ang plano ay papel lamang hangga’t hindi ito nararamdaman ng taong nangangailangan nito.

Kapag nagsimula nang kumonti ang tubig, saka pa lamang ba natin aalalahaning magtipid? Kapag naapektuhan na ang pananim, saka pa lamang ba natin aalalahaning tulungan ang magsasaka? Kapag sumidhi na ang epekto sa komunidad, saka pa lamang ba natin kailangang kumilos?

Hindi dapat ganoon.

Ang ₱28 bilyong inilaan para sa mitigation at ang binanggit na ₱30 bilyong emergency fund ay maaaring maging malaking tulong. Ngunit hindi dapat maging sukatan ng kahandaan ang laki ng pondong nakasulat sa papel. Ang tunay na sukatan ay kung gaano karaming pinsala ang napigilan at kung gaano karaming tao ang nakatanggap ng tulong bago lumala ang kanilang sitwasyon.

Sapagkat ang El Niño ay hindi natin kayang pigilan.

Ang kakulangan sa paghahanda, kaya natin.

Kaya habang may panahon pa, kailangang makarating ang impormasyon sa barangay, ang protective measures sa komunidad, at ang tulong sa mga sektor na higit na nanganganib. Hindi sapat na alam ng mga opisyal na darating ang El Niño. Kailangang alam din ng ordinaryong mamamayan kung ano ang gagawin kapag narito na ito.

Sinabi ni Lopez na “we have better resiliency for El Niño.”

Ngunit ang resiliency ay hindi lamang kakayahang bumangon matapos tamaan.

Ito ay kakayahang maghanda bago pa tamaan.

At kung may isang bagay na hindi natin dapat hintayin, iyon ay ang araw na wala nang natitirang panahon para maghanda.

Dahil ang pinakamainam na panahon upang harapin ang tuyong bukid ay hindi kapag natuyo na ito—kundi bago pa matuyo.